Adıyaman çiçeklenme takvimi ve ballı bitkileri

İl geneli

Adıyaman için kayıtlı çiçeklenme dönemi mayıs–eylül aralığı. Bu, dört aylık geniş bir pencere; sebebi ilin içindeki yükseklik farkı.

İl genelinde sayılan başlıca nektar ve polen bitkileri şunlar: geven, kekik, adaçayı, çakşır, sütleğen, pamuk, mısır, badem, söğüt, üçgül, yonca, akasya, iğde, deve dikeni, sumak, hardal, meşe ve meyve ağaçları.

İlçelere göre dönemler

Merkez mayıs–ağustos, Besni haziran–eylül, Çelikhan haziran–temmuz, Gölbaşı mayıs–haziran, Gerger haziran–ağustos, Kâhta temmuz–eylül, Samsat mayıs–haziran, Sincik mayıs–temmuz ve Tut ağustos ayında çiçeklenme gösteriyor.

Bu dağılım, gezginci arıcılığın bu ilde neden mantıklı olduğunu tek başına açıklıyor: mayısta Gölbaşı ve Samsat’ta biten çiçek, temmuzda Kâhta’da yeni başlıyor.

Yükseklik farkının anlamı

Güneyde Fırat kıyısının sıcak düzlükleri, kuzeyde Çelikhan ve Sincik’in iki bin metreye yaklaşan yaylaları var.

Aşağı kesimlerde pamuk, mısır, sütleğen ve badem öne çıkıyor; yukarı çıkıldıkça geven, kekik, adaçayı ve çakşır devreye giriyor. Kovanı doğru zamanda doğru yere taşıyan arıcı, tek ilin içinde birkaç ayrı bal alıyor.

Geven ve kekik nerede?

Kayıtlarda geven ve kekik; Merkez, Çelikhan, Gölbaşı, Gerger, Sincik ve Tut ilçelerinde birlikte geçiyor. Yani ilin kuzey ve doğu yükseltilerinde yayılıyorlar.

Çelikhan için sayılan bitkiler doğrudan şöyle: geven, kekik, üçgül, çakşır ve taşyoncası. “Çelikhan keven ve kekik balı” tanımının dayanağı bu kayıt.

Bizim takvimimiz

Kovanlarımızı bu takvime göre hareket ettiriyoruz: ilkbaharda aşağı kesimlerde, yaz ortasında Çelikhan ve Sincik yönündeki yaylalarda.

Bu yüzden aynı arılıktan çiçek balı, keven balı ve kekik balı çıkabiliyor. Hepsi aynı ilin farklı yüksekliklerinden geliyor.